Het leven van een Australische stagaire

Life as a Australian intern at SAHMRI... Tot nu toe amazing!
Ik ga deze week even samenvatten en niet allemaal per dag behandelen, aangezien ik gewoon hard aan het werk ben geweest en dit niet heel interessant is voor iedereen.

Ik zal maar eens beginnen met de afkorting voluit te schrijven: South Australian Health and Medical Research Institute. Hier volbreng ik dus ook mijn stage en wel op de afdeling: Cancer, Myeloma Research Group. Voor meer informatie zie website: https://www.sahmri.com/our-research/themes/cancer/groups/mel-test-group

Eerst even kort over het weekend. Dit weekend heb ik het even lekker rustig aan gedaan. Ook met oog op het starten van mijn stage.

Zaterdag 29 augustus
Zaterdag was het trouwens ook niet echt het weer om ook maar wat te doen... Het was echt slecht weer. Regende de hele dag. Het deed me eigenlijk een beetje denken aan Nederland en dat zegt toch wel wat. Heb me dus een beetje voorbereid op maandag en lekker niks gedaan.

Zondag 30 augustus
Zondag was het beter weer. Wij zijn daarom met de hondjes lekker langs op het strand wezen wandelen. Eerst op Henley Beach. Toen zijn we een stukje verder gereden naar Glenelg. Wat een mooi strand. Hier heb ik ook mijn eerst zonsondergang van Australië gezien, adembenemend. Erg mooi! Toen even in het gebied rondgelopen, erg leuk gebied met cafeetjes, tentjes en erg veel gezelligheid. Hier kom ik dus zeker terug!

Maandag 31 augustus
Tamara zou Tamara natuurlijk niet zijn als ze niet erg zenuwachtig was voor haar eerste dag stage. Uiteindelijk viel het allemaal heel erg mee, iedereen is super aardig en wil me helpen, dus dat geeft een fijn gevoel! Mijn stage begeleider Andrew is ook super! Ik mocht hem bijvoorbeeld ten alle tijden bellen als ik vragen had of hulp nodig had "Accept if you get arrested than you probably want to call a lawyer". Ik moest het rustig aan doen en vooral genieten en dat probeer ik. Ik ben op deze dag aan heel veel mensen voor gesteld, vraag me dus niet hoe ze allemaal heten want ik heb geen idee... Rondleiding gehad, me eigen bureau toegewezen gekregen en mijn eigen 24/7 toegangskaart voor het gebouw gekregen.

Ook mijn eerste turntraining gehad, heerlijk weer even trainen. Aangezien het al bijna 2 maanden geleden was (En ja ik kon de volgende dag nog wel lopen). De training is niet zoals ik gewend ben, nu ben ik ook enorm verwend. Maar het is een soort studenten/oudere groep die gewoon gezellig met elkaar turnen. Alle toestellen die ik nodig heb staan er (plus een valkuil). En er zijn ook een paar turners/turnsters van hogere niveau's die hier hun extra uurtjes vandaan halen, naast hun eigen trainingen. Ik kan hier in ieder geval een beetje bijhouden wat ik kan. De trainingen zijn op maandag en woensdag voor 2 uur lang.

Toen ik thuis kwam van de training, had ik een aangename verassing. Niet dus... Een koude douche (Ja dat geluk heb ik wel weer). Ik dacht nouja, zal het misschien morgen wel weer doen dus ik ga Nadya er maar niet voor wakker maken.

Dinsdag 1 tot en met donderdag 3 augustus
Dinsdag nog steeds geen warm water en ik verlangde zo naar een lekkere warme douche. De boiler zou vandaag gemaakt worden, maar zoals het hier gaat op z'n Aussies "Tomorrow is also good".

Woensdag ochtend nog steeds geen warm water. We moesten bij een vriendin van Nadya douchen. Na die tijd hadden we eindelijk weer warm water (YES!!).

Donderdag was een normale dag zonder veel bijzondere dingen.

Deze dagen heb ik het trouwens erg naar mijn zin gehad tijdens mijn stage, je word overal bij in betrokken en iedereen vraagt wel hoe het met je gaat. Vooral Andrew! Hij heeft me deze week gekoppeld aan een meisje Kimberley, die me een beetje wegwijs maakt in het laboratorium. Ook heb ik alvast een eigen cellijn om te onderhouden "Try not to kill them". Op deze manier kan ik weer een beetje in het laboratorium werk komen. Ook ben ik druk bezig met mijn werkplan voor mijn project. Wat best pittig is en veel nieuwe theorie aan te pas komt.

Vrijdag 4 september
Wat een rare dag vandaag.

Ten eerste: Mijn eerste dag op de fiets naar mijn werk. Dit klinkt natuurlijk niet zo spannend. Maar hier in Adelaide kunnen ze geen auto rijden, ze hebben niet echte fietspaden en als ze die hebben houd hij ineens ergens op en rij je opeens op een busbaan, asfalt is er hobbelig en geen enkele bestuurder houd rekening met fietsers, willen ze ook niet. Dus eigenlijk het ideale fietsland (dan ben je opeens toch wel blij met je helm). Gelukkig is de heen weg bergafwaarts.

Ten tweede: Kom ik aan at SAHMRI, zie ik dat ik mijn toegangskaart ben vergeten, sta ik na 20 minuten fietsen voor een dichte garagedeur. Gelukkig kwam er een man aanrijden en kon ik alsnog de garage binnen.

Ten derde: Sta ik in de garage, wil ik het gebouw in lopen. Heb je blijkbaar voor die deur ook je toegangskaart nodig. Maar voor de uitgang van de garage ook. Opgesloten... Uiteindelijk wel binnen gekomen hoor!

Aan het einde van de werkdag was er wel een super gezellig borrel, met hapjes, drankjes, wijntjes en gezelligheid. Maar daarmee hield mijn dag helaas niet op. Want...

Ten vierde: Lekke fiets band en versnellingen die het niet doen waardoor ik de helft van de weg heb moeten lopen naar huis. Bergopwaarts! Laten we maar zeggen dat ik meteen de calorieën heb verbrand die ik bij de borrel naar binnen heb gewerkt.

Maar dit alles kon natuurlijk de dag niet verpesten!

Vooralsnog een heerlijke week gehad op een stage plek waar ik het denk ik erg naar me zin zal hebben het komende half jaar! Wel een vermoeiende week met erg veel nieuwe informatie en nieuwe dingen. Nu op naar het weekend, hopen op wat beter weer en niet zo 'Nederlands weer' want dat heb ik wel genoeg gehad.

Voor iedereen in Nederland, een fijne avond nog. En ik kruip lekker mijn bed in

Liefs Tamara